شیوع ویروس کرونا در حالی که با بیماری و فوت شهروندان همراه بوده، دستاوردهای مثبتی را نیز با خود به همراه دارد که بخشی از آن به صورت مستقیم روی زندگی ایرانیان اثر گذاشته است.

زمان صرف شده در خانه در انزوا فرآیندی بسیار پرتنش است. این روند می تواند مشکلات روانی بسیاری مانند خشم ، گیجی و علائم استرس با خود به همراه داشته باشد. با طولانی شدن دوره قرنطینه ، کسالت در افراد، افزایش ترس از ویروس و استرس حاصل از این روند افزایش می یابد. به طور خاص ، از دست دادن منابع مالی ، کمبود مواد غذایی و بهداشتی در خانه و اطلاعات غلط تأثیرات منفی بر سلامت روان را تقویت می کند.

کارشناسان معتقدند اگرچه کرونا شیوه ازدواج آسان را ترویج کرد و زوج‌ها می‌توانستند با کم‌ترین هزینه راهی خانه بخت شوند، اما این سادگی و تسهیل در خصوص طلاق نتیجه عکس داشته و باعث شد تا خیلی از زوج‌ها با انصراف موقت به زندگی ادامه دهند.

مدت طولانی با هم ماندن در یک فضای کوچک ، تحت شرایط استرس زای بیش از حد طبیعی ، باعث ایجاد پویایی مثبت و منفی در روابط می شود. زوج هایی که ارتباطات ضعیفی دارند ممکن است بیشتر تحت تأثیر این روند قرار بگیرند. زوجینی که به طور معمول یکدیگر را دوست دارند ، ممکن است عادت ها و رفتارهای یکدیگر را در این دوره دشوار به طور فزاینده ای نگران کننده ببینند. تحمل آنها نسبت به یکدیگر ممکن است کاهش یابد. برای زوج هایی که مهارت های ارتباطی ضعیف ، انتقادی بیش از حد و تمایلات ضعیفی برای قدردانی از یکدیگر دارند ، این روند می تواند پیامدهای مخربی همچون طلاق به همراه داشته باشد.

  • بنابراین چگونه می توان استرس را کنترل کرد تا در این روند ازدواج خوشبختی حفظ شود؟

در خانه بودن برای بعضی ها به معنای کسالت ، برای بعضی ها سلب آزادی و برای برخی خسته کننده یا بیشتر از معمول غذا خوردن است. در این روند تمرکز روی مواردی که باعث خوشحالی و لذت بردن شما می شود بسیار مهم است. کاری که قطعاً در این فرآیند نباید انجام شود این است که روی مبل دراز بکشید و تمام روز به اخبار گوش دهید و اطلاعات مربوط به ویروس را در کشور و جهان دنبال کنید.

در این روند استرس زا که مدت طولانی در خانه با هم می گذرانیم ، زوجین باید فرصت هایی را برای ابراز عشق و قدردانی از یکدیگر و نشان دادن همدلی ایجاد کنند. زوجین باید به یکدیگر ابراز کنند که احساس اضطراب ، ترس ، استرس و احساس گناه در طی اپیدمی ویروس ، به ویژه در لحظات درگیری مورد انتظار هستند. زوجین نباید تمایل داشته باشند که یکدیگر را به دلیل ابراز این احساسات سرزنش یا انتقاد کنند.

در این مدت ، خانواده ها و زوجین باید به کارهایی از قبیل مطالعه کتاب ، تماشای فیلم ، ایجاد تغییر دکوراسیون خانه و یا امتحان دستور العمل های جدید بپردازند. زوجین باید برخی فعالیت ها با یکدیگر و برخی را به طور مستقل انجام دهند. ساختار اوقات در خانه و سازماندهی خودمان هم برای سلامت روان خودمان و هم برای سلامت روحی همسرمان مفید خواهد بود. با این حال ، وقتی نمی توانیم تصمیماتی که می گیریم را اجرا کنیم (مانند ورزش منظم) ، تمایل داریم شخص دیگری را مقصر آن بدانیم و آن را به درگیری تبدیل کنیم.

در این شرایط ، لازم است با تصمیم گیری خود اعضای دیگر خانه را مجبور به انجام کاری نکنیم. اگرچه شما یک خانواده هستید ، اما مهم است که درک کنید هر یک از اعضای خانواده نیازهای مختلفی دارند ، افراد مختلفی که به طور متفاوتی با استرس کنار می آیند. بنابراین شما برای خود ، نه همسر یا فرزند خود تصمیم خاصی می گیرید و اگر می خواهند به شما بپیوندند او نیز به شما ملحق می شود. اگر آنها نمی خواهند شرکت کنند ، خوب است بدانند که این نیز چیز خوبی است. در روند نامشخصی که در آن هستیم ، به ایجاد مرزهایی در اطراف خود نیاز داریم. هر چیزی که بتواند تغییری ایجاد کند و محدودیت هایی را برای ما ایجاد کند ، در این روند برای سلامت روان ما مفید خواهد بود.

نام نویسنده : khalili_admin

با ما در ارتباط باشید

جهت درخواست مشاوره، نام و شماره تماس خود را برای ما ارسال نمایید.

پیام با موفقیت ارسال شد.
به علت بروز خطا، لطفا دوباره تکرار نمایید.

با تشکر