خشونت

خشونت نوعی اختلال رفتاری است که از دوران کودکی در وجود انسان شکل گرفته و در مرور زمان به عادت تبدیل میشود. به همین علت تاکنون، هیچ کدام از کشورهای جهان با توجه به قوانین و مجازات سنگین موفق به جلوگیری از خشونت نشدند. طبق گزارشات، افرادی که خشونت فیزیکی و یا روانی را از شخصا تجربه کرده و یا از نزدیک ناظر آن بودند در آینده همان رفتار را بر فرد دیگری انجام داده و یا برای تجربه ی دوباره خشونت اشخاص اشتباه را وارد زندگی خود میکنند. خشونت رفتاری به طرق مختلف از جمله حس تحقیر، بی ارزشی و از همه مهمتر عدم ابراز محبت از سوی نزدیکترین اشخاص بر فرد اعمال میشود. افرادی که خشونت اعمال میکنند حس ناراحتی، رنجش و عدم امنیت را با خود بهمراه دارند؛ علاوه بر این، این افراد به علت عدم دریافت محبت کافی و تایید از سوی دیگران نسبت به زندگی بسیار خشمگین هستند و به همین دلیل با اعمال خشونت بر افراد دیگر خشم خود را فروپاشی میکنند.

سازمان بهداشت جهانی خشونت را به سه دسته عمده تقسیم می کند:

  1. خشونت خودی
  2. خشونت بین فردی
  3. خشونت جمعی
  • خشونت خودی

خشونت خودگردان شامل رفتار خودکشی و خودآزاری می شود.

  • خشونت بین فردی

خشونت بین فردی به دو زیر گروه تقسیم می شود:

  1. خشونت خانوادگی – یعنی خشونت عمدتاً بین اعضای خانواده و شرکای صمیمی شکل میگیرد .

انواع: مانند کودک آزاری ، خشونت همسر نزدیک و آزار سالمندان است

  1. خشونت در جامعه – یعنی خشونت بین افراد غیرمرتبط که ممکن است یکدیگر را نشناسند ، و معمولاً در خارج از خانه انجام می شود.

انواع: خشونت جوانان ، خشونت های تصادفی ، تجاوز جنسی توسط افراد غریبه و خشونت در محیط های نهادی مانند مدارس ، محل های کار ، زندان ها و خانه های سالمندان است.

وقتی خشونت بین فردی در خانواده ها رخ می دهد ، پیامدهای روانی آن می تواند والدین ، ​​فرزندان و روابط آنها را در کوتاه مدت و طولانی مدت تحت تأثیر قرار دهد.

  • خشونت جمعی

برخلاف دو دسته گسترده دیگر ، زیرمجموعه های خشونت جمعی انگیزه های احتمالی خشونت را که توسط گروه های بزرگتر از افراد یا توسط ایالت ها مرتکب شده اند ، نشان می دهد. خشونت جمعی شامل جنایات مرتکب شده توسط گروه های سازمان یافته ، اقدامات تروریستی و خشونت اوباش است. خشونت سیاسی شامل جنگ و درگیری های خشونت آمیز مربوط به آن ، خشونت دولت و اقدامات مشابه دیگری است که توسط گروه های بزرگتر انجام می شود. واضح است که اقدامات انجام شده توسط گروه های بزرگتر می تواند انگیزه های مختلفی داشته باشد.

  • تاثیر خشونت بر کودکان:

نقش خانواده در رشد و اجتماعی شدن انسان از لحظه تولد اجتناب ناپذیر است. به طور خلاصه ،رفتار فرد در جامعه تحت تاثیر رفتار خانواده شکل میگیرد. کودک بیشتر ازنیازهای تغذیه و پوشاک، به توجه و ابراز علاقه از سوی والدین نیازمند است. روابط اجتماعی فرد و سازگاری او با جامعه برمبنای محیط خانوادگی که در آن پرورش یافته سازمان می یابد؛ به عبارتی دیگر، نگرش و رفتارهایی که از سوی خانواده نسبت به کودک انجام میگیرد در رشد کودک تاثیر بسزایی دارد.

بر اساس گزارش ها، تجربه خشونت در یکی از اعضای خانواده (پدر، مادر، فرزند و…) نه تنها بر خود فرد بلکه بر بقیه اعضای خانواده نیز اثرات منفی بجای میگذارد. اگرچه زوجینی که در معرض خشونت بودند ویا در حال تجربه آن هستند آسیب پذیری فرزندان خود از این شرایط را انکار میکنند، اما با توجه به آمارها نسبت آسیب پذیری کودکان بیشتر از هر عضو خانواده می باشد. این آسیب پذیری ها شامل اضطراب، افسردگی، اختلال یادگیری، اختلالات رفتاری و احساساتی، درون گرایی و فوبیای می باشند.

به همین سبب، با مراجعه به روانپزشک تاثیراتی که خشونت بر کودک گذاشته زودتر شناخته شده و برای درمان آن تمام اقدامات لازم انجام می یابد. تنها در اینصورت میتوان از اثرات منفی خشونت بر رفتار کودکان و بروز آسیب های جدی جلوگیری کرد .

نام نویسنده : khalili_admin

با ما در ارتباط باشید

جهت درخواست مشاوره، نام و شماره تماس خود را برای ما ارسال نمایید.

پیام با موفقیت ارسال شد.
به علت بروز خطا، لطفا دوباره تکرار نمایید.

با تشکر